تاریخ انتشار :جمعه ۱۶ اسفند ۹۲.::. ساعت : ۵:۱۴ ب.ظ
کدخبر : 8562:: بازدید185:: بامدیریت:فرهاد نظری

پیش‎بینی بقای بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال-عبدالعظیم صدیقی پاشاکی

پیش‎بینی بقای بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال

پیش‎بینی بقای بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال مراجعه کننده به مرکز ام- آر- آی دارالایتام مهدیه همدان با استفاده از مدل پارامتری وایبل و تعیین ریسک فاکتورهای موثر طی سال‎های ۱۳۸۴-۱۳۹۲

زمینه و هدف:
برای برآورد بقا می‎توان از مدل‎های مختلف ناپارامتری، نیمه‎پارامتری و پارامتری استفاده کرد که بسته به ماهیت داده‎ها ممکن است برخی از روش‎ها مناسب‎تر باشد. استفاده از مدل مناسب باعث برآورد دقیق‎تر بقا و تعیین عوامل موثر بر آن خواهد شد که هدف این مطالعه براورد بقا در بیماران سرطان کولورکتال و تعیین عوامل موثر بر آن است. روش‎کار: در این مطالعه پرونده‎ی بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال از سال ۱۳۸۴-۱۳۹۰ در مرکز دارالایتام همدان تحت درمان بودند مورد بررسی قرار گرفتند. اثر عوامل مختلف دموگرافیکی و بالینی بر بقای بیماران ارزیابی شد. پیگیری تمام بیماران از طریق مراجعات دوره‌ای و تماس تلفنی انجام شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار Rو SPSS16 انجام شد.
یافته ها: میانه بقای بیماران مورد بررسی برابر ۴/۳±۴۰ ماه بدست آمد. ارزیابی ویژگی‌های کلینکی و پاتولوژیک در حالت یک متغیره نشان داد که در بیماران مبتلا به سرطان کولورکتال، تاثیر متغیرهای مرحله بیماری، درجه تمایزیافتگی تومور، مورفولوژی سرطان، متاستاز و عود بیماری بر بقا معنادار بوده‌اند ولی در حالت چندمتغیره تنها نوع مورفولوژی سرطان و متاستاز به سایر ارگان‌ها رابطه‌ی معناداری را با بقای افراد بیمار داشت.
نتیجه‎گیری: استفاده از مدل‎های آماری مناسب در جهت شناسایی عوامل خطر موثر بر بقای بیماران سرطان کولورکتال می‎تواند باعث جلوگیری از پیشرفت این بیماری و افزایش بقای آن‎ها شود.

نویسندگان: قدرت اله روشنایی۱، اعظم کمیجانی۱، عبدالعظیم صدیقی پاشاکی۲ ، جواد فردمال

منبع:http://amuj.arakmu.ac.ir

«مطالب مرتبط»

دیدگاه خود را به ما بگویید.

*

code