تاریخ انتشار :چهارشنبه ۲۳ شهریور ۹۰.::. ساعت : ۲:۰۰ ب.ظ
کدخبر : 494:: بازدید769:: بامدیریت:فرهاد نظری

مراحل خشک کردن برگ چای و تاریخچه کشت چای

مراحل خشک کردن برگ چای

مراحل خشک کردن برگ چای و تاریخچه کشت چای

خشک کردن برگ چای

درشمال کشورایران،محصول چاى کشت مى شودکه برگ سبز آن توسط چایکاران برداشت شده وبه کارخانه هاى چاى جهت خشک کردن مى آورند،برگ سبز را ابتدا دردستگاه تراف قرارداده(دستگاه تراف وسیله اى است تورى مانندکه برگ  سبزچاى راروى آن مى ریزندوزیرآن رابا بادگرم حرارت مى دهند که بعد ازپلاس شدن،برگ را درداخل دستگاه مالش وبه حالت خردشده قرارداده که دستگاه مالش دارای دوقسمت بوده که به صورت متحرک مى باشد وبرخلاف جهت هم مى چرخند وبرگ چای پلاس شده رامالش می دهند.
به علت آب داربودن برگ چای، داخل خشک کن قرارداده که در حرارت بالابه چاى خشک تبدیل مى شودوسرآخرتوسط غربال هاى مختلف که توری بزرگ می باشند وهمانند وسیله ای به نام الک عمل کرده ،به چاى ریزودرشت یعنی به صورت ممتاز،شکسته، باروتى و قلم تقسیم ودرجه بندی می نمایند.
چاى سه نوع می باشد،چاى بهاره و تابستانه و پاییزه که بین شان چاى بهاره ازکیفیت بالایى برخورداربوده وعطروبوی خاصی دارد که از اردیبهشت تاپانزدهم خرداد برداشت برگ سبزآنانجام مى شود.

ارسالی ازجمشیدنوامقصودی وفاطمه نظری پاشاکی

ماجرای ورود و تاریخچه کشت چای

از اوایل قرن بیستم چایکاری در کشورهای ایران و ترکیه آغاز شد. قبل از سال ۱۲۸۰ هجری شمسی، کشت چای در ایران رواج نداشت و ایرانیان قدیم به جای چای، قهوه می‌نوشیدند. به همین دلیل چایخانه‌های امروزی همان نام سنتی خود یعنی قهوه خانه را حفظ کردند.در سال ۱۲۸۰ هجری شمسی مطابق با سال ۱۹۰۱ میلادی به علت علاقه دولت وقت ایران به کشت چای در کشور به مرحوم شاهزاده حاج‌محمدمیرزا کاشف‌السلطنه چایکار که در آن زمان ژنرال کنسول ایران در هند بود ماموریت داده شد تا چگونگی کشت و کار چای و اصول چایسازی را بیاموزد.مرحوم چایکار پس از مدت‌ها کار و تلاش روی مزارع چای در هند (حدود یکسال و نیم) موفق شد اصول و فنون چایکاری را بیاموزد. پس از آن با موافقت دولت‌وقت هند دو هزار نهال را به ایران آورد بعد از مدت‌ها تلاش و تحقیق و بررسی بهترین محل کشت آن را شهرستان لاهیجان شناخت.پس از آن، مرحوم چایکار با مشقات زیاد قطعه زمینی به مساحت حدود شش جریب در اطراف لاهیجان و همچنین مقداری زمین در اطراف تنکابن یافت و شروع به کشت چای در این دو قطعه اراضی کرد که خوشبختانه از آنها چای معطر به دست آورد.مرحوم چایکار اولین شخصی بود که در ایران به کاشت این گیاه و تهیه چای خشک اقدام کرد. مرحوم چایکار بار دیگر در سن ۶۵ سالگی عازم هند و چین و ژاپن شد و متخصصینی به نام‌های دیلونگزی، فونچین و موچین را به استخدام دولت ایران درآورد تا چایکاری و چایسازی را به ایرانیان بیاموزند ولی متاسفانه، کاشف‌السلطنه در مراجعت از این سفر در سال ۱۳۰۸ هجری شمسی روز دوشنبه ۳۱ فروردین‌ماه در نزدیکی بوشهر با اتومبیل شخصی خود به دره پرت و کشته شد.هم‌اکنون آرامگاه این مرد که اکثر عمر خود را صرف کشت چای و ترویج آن در ایران نمود بنا به وصیتش در شهر لاهیجان روی تپه‌ای به مساحت هزار متر مربع در قسمت جنوب‌غربی لاهیجان واقع شده است. پس از کشت چای در لاهیجان، کشت این گیاه در سایر شهرهای شمالی از قبیل لنگرود، سیاهکل، املش، رودسر، تنکابن، رامسر و برخی از شهرهای دیگر شمالی رواج یافت.در سال ۱۳۰۹ سطح زیر کشت چای به ۱۰۰ هکتار رسید و در این سال اولین باغ کشاورزی در تنکابن تاسیس شد. سپس در سال ۱۳۳۰ سطح زیر کشت آن به ۱۰۲۸۱ هکتار رسید.

«مطالب مرتبط»

دیدگاه خود را به ما بگویید.