تاریخ انتشار :سه شنبه ۲۲ شهریور ۹۰.::. ساعت : ۵:۲۲ ق.ظ
کدخبر : 409:: بازدید232:: بامدیریت:فرهاد نظری

سفره های زیارت-سکینه عاشوری پاشاکی

سفره های زیارت-مراسم شب عقدکنان درپاشاکی

سفره های زیارت را از نور معرفت خالی نکنیم
اولین بار که چشم به جهان گشودیم، وقتی گریه کردیم به ما شیر دادند تا «بخوریم» و آرام شویم. بهشت برین را به بهای «خوردن» یک سیب از دست دادیم و به زمین پرتاب شدیم تا هر آنچه دوست داریم «بخوریم»!در یک زمستان سرد، در سرمای سخت شامگاهی به تنها چیزی که فکر می کنیم، آشامیدن یک نوشیدنی داغ است تا آرام شویم.    وقتی گرسنه ایم، امان از آن لحظه، دیگر چشمانمان جایی را نمی بیند، رنگ به رخسار نداریم، همه جا را به امید وصال غذایی دلخواه زیر پا می گذاریم، حکایت خواندن «کباب فروشی» به جای «کتاب فروشی» که یادتان هست؟!

این جاست که معلوم می شود آدمیزاد اسیر «شکم» است، هرچقدر هم به ما بگویند: «اندرون از طعام خالی دار  تا در او نور معرفت بینی» به خرجمان نمی رود، وقتی گرسنه ایم فقط به «خوردن» فکر می کنیم. البته این که به فکر معاش و ادامه حیات خود باشیم، بد نیست، ولی در بند و اسارت «غذا» بودن از شأن و شوکت انسان می کاهد. ما این مهم را در ماه مبارک رمضان ثابت می کنیم و به این باور می رسیم که انسان، والاتر و بزرگ تر از آن است که اسیر مادیات شود. از طرف دیگر، می دانیم که غذای ایرانی میراث فرهنگ گذشتگان است. نان برکت سفره، سبزی زینت سفره و نمک حق سفره است و نمک گیر کردن از حقوق و آداب مهمانی است.  مهمان حبیب خداست و ایرانی از هر طبقه و قشری که باشد سعی می کند باتوجه به توانایی و امکانات مالی خانواده اش، سفره و میز غذایش را رنگین و با سلیقه بیاراید  اهمیت دادن به این کار به خاطر احترام به مهمان و اعتبار میزبان است. اصولاً فرهنگ ایرانی تنوع، تازگی و طراوت را می پسندد و این گونه است که گاه بر میزها و سفره هایمان شاهد انواع و اقسام غذاها هستیم؛ چند جور پلو و خورشت، انواع و اقسام سالادها و ترشی ها و اقسام سس ها و چاشنی ها از مزه های مختلف گرفته تا رنگ ها و مدل های جور واجور.  این جاست که باید بگوییم؛ هرچند همه می دانیم که «هنر نزد ایرانیان است و بس»، اما سفره آرایی و پذیرایی، لزوماً با تهیه غذاهای متنوع، اسراف و ریخت و پاش های آن چنانی معنا نمی یابد، بلکه با ساده ترین غذاها، ولی با شیوه درست پذیرایی- که از همان ذوق و فرهنگ ایرانی ناشی می شود- می توان یک مهمانی آبرومندانه برپا کرد.

 این باور تمام ایرانیان مسلمان است، اما متأسفانه بیشتر اوقات، باورها و اعتقادات ما در مقابل رسم و رسوم بی اساس و سنت های غلط رایج در جامعه، رنگ می بازد و هدف اصلی دید و بازدیدها که در کنار هم بودن و صفای دل و دیده است، جای خود را به چشم و همچشمی، تکلف و عذاب می دهدو …

شاید در زمان «سعدی» هم این گونه سفرها و سفره ها مشهود بود که گفته است:

شکم، بند دست است و زنجیر پای/شکم بنده، نادر پرستد خدای

سکینه عاشوری پاشاکی

منبع: www.magiran.com    روزنامه کیهان مورخه۶/۱۲/۸۴

«مطالب مرتبط»

دیدگاه خود را به ما بگویید.

*

code