تاریخ انتشار :شنبه ۱۹ شهریور ۹۰.::. ساعت : ۹:۰۸ ق.ظ
کدخبر : 186:: بازدید397:: بامدیریت:فرهاد نظری

مراسم نامزدی و عروسی در پاشاکی-عبدالله محمدی نژاد

مراسم نامزدی و عروسی در پاشاکی

مراسم نامزدی-قند پخش کنی

بعد از مراسم عقد کنان ،فردای آن روزخانواده داماد،قند وشیرینی را داخل مجمع (کاسه بزرگ مسی) گذاشته وبرای خانواده عروس می بردند

عیدی بری

در ایام عید خانواده داماد عیدی از قبیل قند وشیرینی ولباس عروس (رخت عروسی) داخل   هفت مجمع گذاشته وبرای عروس  می برند.

جوکول چینی

که عروس  دوست های خود را دعوت کرده وآنها با وسیله ای با نام داره که مثل داس است،بر روی خوشه های برنج که هنوز نرسیده  می کشند، و دانه های برنج  را جدا می کنند. که این کار داخل مزرعه صورت می گیرد.بعد این دانه ها را هنگام شب داخل دنگ (از تنه درخت ساخته شده بوده که داخل آن تهی بوده)ریخته و با جانسه (وسیله چوبی) روی دانه ها می کوبیدند تا شلتوک را از دانه ها جدا کنند،که معمولا هر دو نفر مقابل هم می ایستادند و اینکار را انجام می دادند.حال به این دانه های برنج  جدا شده از شلتوک جوکول می گفتند که به ان شکر اضافه نموده ومزین به برگ ریحان می کردندو بین خانوده داماد وفامیلها ودوستان پخش می کردند وبه ازای آن پول یا هدایایی مثل پیراهن و پارچه در یافت می نمودند که این در یافتیها برای عروس می بود.

 مراسم عروسی

بعد از دوران نامزدی که حداکثر دو سال طول می کشید ،نوبت زمان عروسی فرا می رسید که هفته یا یک روز خوب برای عروسی را تعیین می کردند. وهفت شب  وهفت روز خانواده داماد به جشن وسرور می پرداختند.ودر طول این هفته  فامیلهای عروس کادوبه عنوان شادی (تحفه) به خانواده داماد می آوردند.ویک روز داماد وهمراهانش خروس (تله کوته) به خانه عروس می برد ومرغ (سره پیشه) می آورد.وفردای آن روز خانواده داماد بار خانه (وسایلی مانند گردو ،گوشت،سیب زمینی،پیاز،غاز،اردک وشال درگن که نوعی پیراهن ابریشمی قرمز رنگ بود) داخل مجمع  می گذاشتند وبرای خانوده عروس میبردند .که این   کار توسط   بانوان ودخترانی که لباس قرمز   که همان لباس شال درگن بود  به تن داشتند انجام می  شد. از طرفی فامیلهاودوستان عروس ،آنها نیز شال درگن پوشیده همسایه ها و فامیلها ودوستان  اطراف را برای گیشه سری (حنا بندان) دعوت می کنند.که این مجلس در یکی از منازل همسایه یا فامیل عروس بر پا می شود.

مراسم روز عروسی

در روز عروسی خانواده داماد شاخه ای از درخت شمشاد تهیه نموده که به آن برم می گفتند.و تنه آن را رنگی کرده و تخم مرغهای رنگ شده پخته وهمچنین جارو(زمه رو) به ان اویزان کرده.وفانوس روشنی را داخل کاسه مسی که لگن می گفتند گذاشته  وبه دست  خانم مسنی می دادند که سرش بگذارد وآن خانم یک جفت کف گیر (کتره) که دور دسته کفگیر شمشاد پیچیده شده بود رادر دو دستش می گرفت و به هم می کوبید که به اصطلاح کتره کچه می گفتند. و یک عدد آیینه ویک عدد چراغ گرد سوز بچه های کوچک در دست می گرفتند.که پایان عروسی هم مژدگانی از مادر داماد دریافت می نمودند.و سرانجام داماد ودوستانش  و دیگر اقوام رهسپار خانواده عروس می شدند..از طرفی خانواده عروس  درخت گلی مثل گل محمدی را از زمین در آورده و آن را مزین نموده  تا موقعی که داماد عروس را به طرف خانه خود می بردآن درخت گل را نیز با خود ببرند.سرانجام داماد عروس را از خانه پدر خانمش به خانه خود می آورد.ودر حیاط خانه پدر داماد جشن مفصلی بر گزار می شود.و پایان مراسم.پدر داماد دست عروسش را گرفته و دور چاه آب می گرداند وعروس با نیتی سکه ای را داخل چاه می اندازد یا ان سکه را پیش خود نگه می دارد.در ضمن در فاصله بین چاه و منزل هفت جا جو برنج را ریخته به نیت برکت وروزی و همچنین تخم مرغ به پای عروس می اندازند،که عروس پا روی تخم مرغ و فاصله بین جو برنج می گذارد.بعد پدر داماد ،عروسرا به اتفاق همراهان به داخل خانه آورده ،بعد بچه ای که پسر باشد در بغل عروس گذاشته ، به این معنی که نوه پسری به این خانواده اضافه شود.صبح روز بعد عروس زود از خواب بیدار شده و به طرف لانه مرغها می رود ،در را باز کرده اگر مرغ اول آمد بیرون بچه دختر بوده و اگر خروس آمد بیرون پس بچه پسر می باشد.

روز سوم پایتختی – جهاز مال هده هی

در این مراسم عروس پیراهنی را برای ابراز محبت به مادر شوهر خود تقدیم می کند و یک جفت سکه ی قدیمی که از طلا یا نقره یا اشرفی  بوده به پیراهن مادر شوهر خود می دوزد که مثل دگمه برای بستن یقه پیراهن استفاده می شد . وسایلی دیگری را که عروس به صورت جهاز از خانه پدری آورده بود  به کسانی که شادی یا کادو آورده بودند تقدیم می کند

از دوست گرامیم  آقای عبدالله محمدی نژاد پاشاکی در گرد آوری این مطالب تشکر می کنم

«مطالب مرتبط»

دیدگاه خود را به ما بگویید.

*

code