تاریخ انتشار :سه شنبه ۲ دی ۹۳.::. ساعت : ۱۲:۰۱ ب.ظ
کدخبر : 11678:: بازدید138:: بامدیریت:فرهاد نظری

پیامدهای اقتصادی تسهیم اطلاعات اعتباری-قسمت دوم-محمدجوادصدیقی پاشاکی

پیامدهای اقتصادی تسهیم اطلاعات اعتباری-چرا رشد ۴.۶ درصدی نشانه خروج از رکود نیست؟

از طرف دیگر سیستم گزارشگری جامع این اطلاعات را در بر دارد.

۱٫ سیستم گزارشگری بر مبنای داده منفی اطلاعات زیر را شامل می‌شود:
I. تقاضاهایی که برای تسهیلات انجام می‌شود
II. اطلاعات ورشکستی‌
III. اطلاعات نکول‌‌ها
IV. پرداخت‌های معوق بیش از ۶۰ یا بیش از ۹۰ روز
۲٫ گزارشگری جامع معمولا اطلاعات زیر را در بر می‌گیرد:
I. تمام داده‌های منفی
II. مانده بدهی
III. نوع تسهیلات
IV. سقف اعتباری
V. پرداخت‌های معوق بیش از ۳۰ روز و در برخی اوقات بیش از ۱۵ روز
VI. میانگین عمر تسهیلات
VII. تعداد تقاضاهای تسهیلات (آمار استعلام)
VIII. اقساط باقی مانده
IX. نام تسهیلات دهنده
X. سایر داده‌های بخش عمومی شامل آب، برق، گاز و تلفن

گزارشگری بخشی در کل بخش های مالی در مقابل گزارشگری جامع
در سیستم گزارشگری بخشی، تسهیم داده به یک بخش محدود می‌شود. بانک‌ها داده‌های خود را به اشتراک می‌گذارند و از داده‌های اعتباری سایر بانک ها استفاده می‌کنند. خرده فروشان نیز اطلاعاتشان را به اشتراک می‌گذارند و از دادهای اعتبار خرده فروشی استفاده می‌کنند. همچنین موسسات مالی غیر بانکی اطلاعاتشان را به اشتراک می‌گذارند و از اطلاعات سایر موسسات مالی غیربانکی استفاده می‌کنند. بنابراین می‌توان مشاهده کرد هر بخش اطلاعات خود را در همان بخش به اشتراک می‌گذارد و از اطلاعات همان بخش استفاده می‌کند. سیستم گزارشگری جامع اطلاعات کامل‌تری را در مورد اطلاعات اعتباری مشتری فراهم می‌کند.

گزارشگری جامع در تمامی تعهدات، در مقابل گزارش‌های محدود شده به بخش های مالی
با توجه به سیستم‌های گزارشگری اعتباری که در بسیاری از کشورها گسترش یافته است، گزارشگری پرونده کامل برای خدمات غیرمالی تقریبا غیر معمول است. داده‌هایی که مربوط به پرداخت‌های بخش‌های غیرمالی است، می‌توانند به عنوان موردی خاص از گزارشگری بخشی دیده شود. استفاده از اطلاعات منفی بخش‌های غیرمالی، از قبیل شرکت مخابرات مخصوصا در کشور‌های توسعه نیافته‌ای که تعداد شماره‌های تلفن از تعداد استفاده‌کنندگان کارت‌های اعتباری بیشتر است، نرخ‌های بهره قابل قبولی را برای اعطای تسهیلات به افرادی که تا کنون تسهیلات دریافت نکرده‌اند پیشنهاد می‌کند و افراد قادر خواهند بود بدون اینکه تسهیلات گرفته باشند، پرونده اعتباری خود را تشکیل دهند.
این پژوهش نشان می‌دهد ۱- گزارشگری پرونده کامل و جامع نسبت به سایر سیستم‌های گزارشگری، باعث افزایش تسهیلات‌دهی به بخش خصوصی می‌شود، گزارشگری جامع نتایج بهتری نسبت به سیستم گزارشگری بخشی یا سیستم گزارشگری مبتنی بر داده‌های منفی دارد و همچنین استفاده از داده‌های بخش‌های غیر مالی نسبت به حالتی که تنها از اطلاعات بخش‌های مالی استفاده می‌شود به طور نسبی باعث افزایش کارایی در گزارش‌ها خواهد شد.

واژه نامه اصطلاحات مورد استفاده سامانه گزارشگری جامع
سیستمی است که شامل اطلاعات تسهیلات و نحوه باز‌پرداخت اقساط آن، مربوط به گزارشگری مبتنی بر داده‌های منفی یا پرونده کامل است که حاوی اطلاعات بخش‌های مختلف بانکی و غیربانکی می‌باشد. در مقابل آن، گزارشگری بخشی قرار دارد که اطلاعات پرونده‌ها به وسیله یک بخش محدود شده است. برای مثال فقط اطلاعات بانک‌ها یا اطلاعات خرده فروشی در آن قرار دارد. کلمبیا، گواتمالا و کانادا از جمله کشورهایی هستند که از گزارشگری جامع استفاده می‌کنند.

تامین کننده اطلاعات
تامین کننده اطلاعات، معمولا همان موسسه ایست که به متقاضیان، تسهیلات می‌دهد. تامین کننده اطلاعات در اینجا معمولا یک موسسه ارائه دهنده خدمات مالیست اما ممکن است یک موسسه غیر مالی نیز باشد.

گزارشگری پرونده کامل
عبارت است از گزارشگری‌ای که اطلاعات مثبت و منفی را مورد استفاده قرار می‌دهد. تاخیر در بازپرداخت تسهیلات‌، ۳۰ روز پس از تاریخی که قسط سررسید می‌شود، گزارش می‌شود. سیستم گزارشگری در آمریکا به صورت گزارشگری پرونده کامل است.

داده های منفی
شامل اطلاعات سوابق منفی و پرداخت‌های نامطلوب شخص می‌باشد. که برخی از مصادیق آن عبارت است از پرداخت‌هایی که با تاخیر انجام می‌شود، ورشکستگی و سابقه منفی در پرداخت اقساط آب و برق و گاز و تلفن و … .

گزارشگری بر مبنای اطلاعات منفی
این گزارشگری فقط بر مبنای اطلاعاتی همچون تاخیر در پرداخت‌ اقساط، نکول و ورشکستگی می‌باشد. اطلاعات نامشخص از قبیل تقاضاهای تسهیلاتی که نه پذیرفته شده‌اند و نه رد شده‌اند نیز ممکن است شامل این گزارش شوند. استرالیا، نیوزیلند و فرانسه از جمله کشورهایی هستند که از این سیستم گزارشگری استفاده می‌کنند.

اطلاعات مثبت
اطلاعاتی که مربوط به پرداخت‌هایی است که در زمان مقرر خود انجام می‌شود. دادهای مثبت اغلب شامل: نوع تسهیلات، وام دهنده، تاریخ گشایش تسهیلات، استعلام‌ها و مبلغ بدهی‌های معوق است و همچنین می‌تواند شامل نرخ‌ بهره تسهیلات، حد اعتباری و مانده حساب باشد. این سیستم در مقابل سیستم گزارشگری بر مبنای اطلاعات منفی قرار دارد.

گزارشگری بخشی
یکی از روش‌های گزارشگری است که می‌تواند به صورت گزارش پرونده کامل یا فقط مبتنی بر داده‌های منفی ‌باشد، اما تنها اطلاعات یک بخش برای مثال فقط بخش خرده فروشی یا فقط بخش بانکداری را شامل می‌شود. ژاپن از جمله کشورهایی است که از گزارشگری بخشی استفاده می‌کند.

ارسالی ازآقای محمد جواد صدیقی پاشاکی دانشجوی دکترای اقتصاد

«مطالب مرتبط»

دیدگاه خود را به ما بگویید.

*

code